تبلیغات
. - بگذارید عزتمان حفظ شود...
.

می نویسم تا بگویم آن چه ناگفتنی است.

بگذارید عزتمان حفظ شود...

سه شنبه 30 مهر 1392

نوع مطلب :مسائل روز، 

سیاست خارجه هر کشوری مطابق با اهداف و ابزار های جامعه طراحی و پیاده می شوند. هر کشوری که بتواند روابط محکم تر و منطقی تری را با دوستان بین المللی اش داشته باشد، طبعا موفق تر و در رسیدن به خواسته هایش پیشگام تر است. اما دنیای سیاست خارجه متفاوت است با سیاست داخله. بازیگران صحنه سیاست خارجه در برخی از موارد دارای اختلافات جدی در نوع نگرش به جهان (ایدئولوژی) هستند. این مسئله باعث می شود تا نیاز به وجود زبانی مشترک در بحث های بین المللی شدت بیشتری بگیرد. البته این زبان بسته به تعریف طرفین ممکن است متفاوت باشد. برای مثال ممکن است در مذاکره ای قوانین سازمان ملل متحد و در جایی دیگر توافقات دو یا چند جانبه مبنا قرار بگیرد. در هر حال عرصه ی سیاست خارجه، جولانگاه اندیشه ها و نظریات مختلف سیاسی است که برای رسیدن به منافع گرد هم آمده اند. در تعاملات بین المللی بر سر منافع توافقاتی انجام می گیرد و نتایج این تعاملات متناسب با چیستی هر جامعه ای بروی آن جامعه و مردمش تاثیر می گذارد. نکته حائز اهمیت این است که طرفین بر سر چه موضوعی مذاکره می کنند.

ماهیت انقلاب اسلامی ماهیتی فرهنگی و قدرت اصلی آن قدرت نرم می باشد. وجه تمایز انقلاب اسلامی با سایر انقلاب ها نیز همین موضوع است. لذا باید به این بُعد از پتانسیل انقلاب در تمامی مواجهات بین المللی عنایت داشت. تمامی تیم های مذاکره کننده ای که اسم جمهوری اسلامی را یدک می کشند باید این نکته را در نظر داشته باشند که از موضع حکومت و ملتی با جهان سخن می گویند که اساس و ریشه انقلابش مبارزه با مستکبرین جهانی و استیلای حق مظلوم بوده است و کماکان بر این اصل پایدار است.

این روزها صحنه ی سیاست خارجه به یکی از نقاط پر چالش و بحث برانگیز تبدیل شده است. مذاکرات ژنو آخرین مواجهه رسمی ایران با کشورهای 1+5 بوده است. در این مذاکرات که متاسفانه به صورت محرمانه برگزار شد ایران بسته ی پیشنهادی خود را به 1+5 ارائه و در مورد جزئیات آن بحث و مبادله شد. حال نکته این جاست که آیا در این مذاکرات از قدرت نرم جمهوری اسلامی بهره گرفته شده است؟ اگر امروز امام خامنه ای صحبت از «نرمش قهرمانانه» به میان آورده اند و سمت و سوی سیاست خارجه ی کشور را مدیریت کرده اند به معنای استفاده از همین قدرت نرم انقلاب است نه تغییر استراتژی. شیوه ای که در دنیای امروز سیاست خارجه معروف به بازی برد – برد است به معنی این که طرفین مذاکره بتوانند نتیجه ای مثبت از مذاکره بگیرند فقط در سایه تسلط به مبانی انقلاب اسلامی و فراموش نکردن اصول اساسی آن میسر است.

ایران در جلسات گذشته ی 1+5 توانست به جهان ثابت کند که آن کسی که در مذاکرات غش وارد می کند و نمی خواهد مذاکرات به نتیجه مطلوبی برسد ایران نیست. اگر امروز ما بخواهیم راه رفته گذشته را دوباره طی کنیم و این اجازه را به دشمنان خارجی بدهیم که بتوانند به بهانه ی بررسی صحت و سقم صلح آمیز بودن تاسیسات هسته ای، وقت ملت ایران را تلف کنند؛ در واقع در پازل از پیش طراحی شده آن ها بازی کرده ایم. همواره باید بدانیم فرصت هایی که تیم مذاکره کننده ی پیشین برای ما بوجود آورد، ظرفیتی استثنایی است که مذاکرات آینده باید در بستر فراهم شده شکل بگیرد. امروز نباید این دید بوجود بیاید در اصول اساسی ایران تغییری بوجود آمده است و تغییر سلیقه سیاستمداران ما نباید به پای تغییر در نگاه استکبار ستیز انقلاب نوشته شود.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


فهرست وبلاگ
طبقه بندی
آرشیو
نویسندگان
پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو
آخرین پستها
اَبر برچسبها